“Ang lahat ng mga kasulatan ay kinasihan ng Diyos at mapapakinabangan sa pagtuturo, sa pagsaway, pagtutuwid, at sa pagsasanay sa katuwiran” 2 Tim 3;16

Kasunod ng panalangin, ang pagbabasa ng Biblia ang pinakamahalagang tungkulin ng isang Kristiano dahil ito ay “ makakapagturo ng kaligtasan.”

Sa pagbabasa nito malalaman natin kung ano ang dapat nating paniwalaan, kung paano mabuhay at mamatay ng may kapayapaan. Mapalad at maligaya ang taong nagbabasa ng Biblia at sinusunod ito. Kung mahalaga sa isang tao ang kanyang hahantungan kapag siya ay namatay, siya ay magbabasa ng Biblia.

Ang Biblia ay natatanging aklat sapagkat ito ay kinasihan ng Dios. Kapag binabasa natin ito, ang Dios mismo ang…

Sa iyong hindi nananalangin, sinasabi ko (J.C. Ryle) sa iyo na ikaw ay nasa delikadong kalagayan. Kung mamatay ka ngayon, walang katapusan ang iyong pagdurusa. Huwag mong sabihin na hindi ka marunong manalangin. Ang panalangin ay simpleng pakikipag-usap sa Dios. Hindi mo kailangang matutunan ito, kailangan mo lamang ay pagnanais na gawin ito gaya ng isang sanggol na umiiyak kapag nagugutom. Kahit saan ay maari kang manalangin. Huwag mong sabihing wala kang oras. Si Daniel ay abala sa kanyang pamumuno sa isang malaking kaharian, subalit nanalangin siya ng tatlong beses sa isang araw. Huwag mo ring sabihin na hindi ka makapanalangin dahil hindi ka pa naligtas at nanampalataya. Kung…

Ang pananalangin ay isang pinakamahalagang bagay sa buhay ng isang Kristiano. Mahalaga ang pag-aaral ng Salita ng Dios, ang pagdalo sa mga serbisyo ng Iglesia at ang pakikibahagi sa Huling Hapunan. Subalit ang mas mahalaga sa lahat ng ito  ay ang personal na pananalangin, bagamat dapat ay ginagawa rin ng tapat ang mga nabanggit. May pitong dahilan kung bakit ang pananalangin ay siyang pinakamahalaga sa buhay-Kristiano.

Una, ang pananalangin ay kailangan sa kaligtasan. Walang kaligtasan kung walang panalangin. Tandaan lamang na hindi nakakapagligtas ang panalangin, ngunit ang hindi nananalangin ay hindi maliligtas. Hindi magagawa para sa iyo ng ibang tao ang kumain, uminom at matulog upang ikaw ay…

      “Magsikap kayong pumasok sa makipot na pintuan, sapagkat sinasabi ko sa inyo na marami ang magsisikap na pumasok at hindi makakapasok” (Luke 13:24)           

May malaking responsibilidad ang bawat tao para sa kanyang kaligtasan.  Walang hanggang pagdurusa ang pagwawalang-bahala dito. Kayat inaanyayahan ni  Hesus ang bawat isa na pumasok sa makipot na pintuan na naglalarawan ng kaligtasan.  Ang pintuan ay daan upang makasama ng Dios na perpekto sa kabanalan ang taong lubhang makasalanan. Ito ay inihanda na ng Dios noon pa man para sa makasalanan. Buhay ni Hesus ang naging halaga ng pintuang ito.

Makipot man ito, subalit wala nang iba pang pintuan. Ang kaligtasan ng tao ay kay Hesus…

The following message was delivered on Sunday morning, February 24, 2008 in the adult Sunday school class at Trinity Baptist Church in Montville, New Jersey.

Now, then, secondly, I want to identify the 10 things that most frequently tempt men to think unclean thoughts. This is not an exhaustive list, but I have run it by my fellow elders. I have run it by some others and I believe I am accurate in saying these are 10 triggers to lustful thoughts. Let me use this image. These are like magnets in a women’s dress, magnets that draw men’s eyes to parts of their bodies that if they are to maintain purity of mind they don’t want their…

Hindi ka dapat maging kampante sa iyong ispiritwal na kalagayan. Dapat na maging sigurado ka sapagkat ang kahulugan nito ay buhay na walang hanggan o kamatayan.

Una, tanungin mo ang iyong sarili kung ano ang puwang ng Kristianismo sa iyong puso. Hindi sapat ang iyong kaalaman, pagpapahayag ng labi o maging ang iyong pakiramdam. Ang totoong Kristianismo ay naghahari sa puso at nagbibigay ng direksyon sa iyong pagmamahal, kalooban, pagpili at pagdedesisyon sa buhay.

Ikalawa. Tanungin mo kung ano ang tingin mo sa kasalanan. Kung ikaw ay pinaghaharian ng Banal na Ispiritu, nakikita mo ang kasalanan na kasuklam-suklam sa mata ng Dios at ang gumagawa nito ay nagpapailalim sa poot ng Dios….

Ang kasalanan ay may mapanlinlang na anyo na tinatawag na:  “mapandayang pagnanasa”  (Efeso 4:22) Mapandaya, sapagkat tinatawag nito na matamis ang maasim, at maasim ang matamis. Ang mga naniniwala sa kanila ay magiging gaya nila. “Ang kanilang tiyan ang kanilang dios, ang kanilang kahihiyan ang kanilang kapurihan, na nakatuon ang isip sa mga bagay na makalupa” (Fil 3:19). Sa ating panahon, hindi mabilang na tao ang nagdiriwang sa kanilang kahihiyan at nagpapasarap sa lason ng kalayawan.

Ang mapanlinlang na pagnanasa ay maaring magdikta na ang pag-gawa  nito ay mas mabuti kaysa sa mapalapit  sa Dios. Nagbibigay ito ng kalituhan  na nagpapababaw sa kasalanan. Maaring isipin na hindi naman ito  kasalanan….

Ang ating mga trabaho ay hindi lamang isang gawain. Ito ay isang bokasyon kung saan tayo ay tinawag ng Dios. Sinabi ni Calvin na sa bawa isa ay itinalaga ang isang partikular na gawain. Ang Dios ang tumatawag kung kaya’t itinatatwa nito ang opinyon na ang ating trabaho ay dala ng pagkakataon, o dahil sa kagustuhan ng tao. Kung ang Dios ang tumatawag sa ating mga trabaho, nais ng Dios na mag-trabaho ang tao. Malinaw ang utos na ito sa paglikha pa lamang. Kaya’t ang pagiging tamad, at ayaw mag-trabaho ay taliwas sa utos ng Dios.

Ang ating trabaho ay mula sa Dios. Makikita natin ang gawa ng probidensya…

The Lord has blessed everyone  with  various talents and skills. Some seem to have extra-ordinary gifts while others  may appear  to be  simply “average”.

The difference with the “talented”  and the “master of none” is that the former spends time to  discover and cultivate his/her God-given talents, while the latter is contented in admiring the giftedness of others. The fact is, most people failed to discover and develop their gifts.

Developing our gifts requires a lot of self-discipline and determination. Commitment  is what we need so we can be what we want to be in life. John Mason, in his book, A Man Called Average, said that if we…

It was September 7, 2010, when I volunteered to teach my native language (Tagalog)  to  six  spouses of expatriates.   Women of different nationalities – Chinese, Swedish, English, Indian, Japanese , a Canadian and myself – met regularly every Tuesdays from 10:00 to 12:00 in the morning which was later moved from 2:00 to 4:00 pm. The ladies  took turns  in hosting the class.  I drove to their place in the enclave of the expats which is like a secret garden in the heart of our town. A sumptuous merienda was prepared by the host every meeting, while I brought  my white board and marker, together with my desire to share…